© 2021 Tekst en muziek: Ad Grooten / Raptekst: Coen en Ad Grooten / Productie: Jeroen Habraken / Koorarrangement: Eugène Latumeten

Uitgevoerd door Grootenbroers met koorzanger U-Gene.
Eveneens in het koor: Yuli Minguel.

Dit nummer is onderdeel van het project ELLEN: boek, album en theatertour over het boeiende leven van mijn moeder Ellen Grooten-Asselbergs. Het gaat over mijn opa Charles.

#investeringsfondsmuziek
@Bumastemra
@Minocw

 

Het verleden krijgt jou niet klein, nou dat had je gedacht
Want daar is-ie weer, die stille pijn, als een dief in de nacht
Je wilt zo graag sterk staan en je recht je rug
Maar er is geen ontkomen aan, het komt steeds terug

Oh Lord, have mercy on me
Oh Lord, give me a future please
Delete my memory

En je hoopt dat de toekomst redding brengt, je bent genoeg gekrenkt
Alle tranen zijn allang geplengd, da’s tenminste wat jij denkt

Refrein 2x

Jaja, opa…
Je zit in de stoel stil te kijken naar buiten
Hebt zoveel te vertellen maar je kunt je niet uiten
Het miezert op de stoep, motregen op straat
Die je haat, het gaat zo traag in de maat
Van de Nederlandse winter, je vindt er niks aan
Die kwakkelkou waar je letterlijk in stil staat
Dan ineens in je dromen, onverwacht weer zie je
Ze stromen… de regens van Indië

Maar dat beeld van de regen valt tegen vanwege
Dat het water bloedrood klettert op de wegen
Een schot in de verte, een schreeuw, een vloek
Vanzelf komt het verleden weer om de hoek
Verwarde flarden, voetstappen van Jappen,
In ’t broeierige duister is ’t moeilijk te behappen
Hé luister, je zit weer met knikkende knieën
Middenin je verstikkende Indië

Refrein

Ja, daar loop je dan door de koude natte straten
Een vrouw aan je arm die je nooit zal verlaten
Je ziet ineens jezelf in de winkelruiten
Je vraagt jezelf af: kan ik nog flierefluiten? (Nee!)
Dat was toen en meteen zie je ‘t weer voor je
Terug bij je Noortje en je postkantoortje
Dan ineens zijn er weer die fantasieën
En zie je jezelf weer in Indië

In de tropische regen, als de zon maar niet doorbreekt
Je smeekt, doorweekt, nu je de kampchef aanspreekt
Of je alsjeblieft nu weer naar de barak mag
Je hangt hier aan die boom al een nacht en een dag
Van slag vraagt je vrouw wat er aan de hand is
‘Niks!’ zeg je gauw, maar je weet dat het constant is
Ze dwingen je nog steeds op de knieën
Die zieke fantasieën over Indië

Refrein 2x

Ja, je wilt zo graag sterk staan en je recht je rug
Maar er is geen ontsnappen aan, nee het komt steeds terug…